maakte ik haar tot de slechterik.”
Stilte.
‘Ik was niet de enige.’ Zijn lach was helemaal niet grappig. ‘De hele stad deed het.’
Ik moest denken aan Sloane, die angstig en voorzichtig in de bakkerij stond en over haar schouder keek voordat ze een simpele vraag beantwoordde. Plotseling viel alles op zijn plaats.
“Heb je ooit je excuses aangeboden?”
Het antwoord verraste me. Niet omdat ik dacht dat hij de wilskracht miste, maar omdat ik ervan uitging dat schuldgevoel hem er jaren geleden al toe had aangezet.
‘Ik heb het
